การเป็นโรงพยาบาลดึงดูดใจตามการรับรู้ ของพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลวชิระภูเก็ต

บทคัดย่อ

การสำรวจภาคตัดขวางครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการเป็นโรงพยาบาลดึงดูดใจตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลวชิระภูเก็ต กลุ่มตัวอย่าง คือพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงาน ในโรงพยาบาลวชิระภูเก็ตจำนวน 176 คน ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามความเป็นโรง-พยาบาลดึงดูดใจตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพ ซึ่งปรับจากของอุษณี ณ ตะกั่วทุ่ง (2551) ซึ่งเครื่องมือดังกล่าวมีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.86 และมีค่าความเที่ยงโดยหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค เท่ากับ 0.95 ประกอบด้วย ข้อคำถาม 4 ด้าน คือ การบริหารจัดการ คุณภาพภาวะผู้นำ การบริหารบุคลากร และการปฏิบัติงานร่วมกับให้บริการเชิงวิชาชีพ สถิติที่ใช้ในการวิเราะห์ข้อมูลได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

การศึกษาพบว่า การเป็นโรงพยาบาลดึงดูดใจตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลวชิระภูเก็ตโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( 3.04, SD 0.50) โดยด้านที่มีการรับรู้ คือ ด้านการปฏิบัติงานและให้บริการเชิงวิชาชีพ ( 3.36, SD 0.55) ด้านที่มีการรับรู้ต่ำสุด คือ ด้านการบริหารบุคลากร ( 2.89, SD 0.53) สำหรับ ข้อที่มีการรับรู้สูงสุดคือฝ่ายการพยาบาลมีนโยบายให้พยาบาลวิชาชีพให้บริการผู้ป่วยโดยคำนึงถึงความเป็นมนุษย์ ( 3.94, SD 0.97) และข้อที่มีการรับรู้ต่ำสุด คือ ฝ่ายการพยาบาลมีการจัดพื้นที่/ ห้องสำหรับพยาบาล เจ้าหน้า-ที่พักระหว่างการทำงานในหอผู้ป่วย ( 2.01, SD 0.88)