ความรอบรู้ด้านสุขภาพและปัจจัยสัมพันธ์กับพฤติกรรมป้องกันวัณโรคในผู้สูงอายุ จังหวัดยโสธร

ผู้แต่ง

  • นัฐภูมิ วามะลุน วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี
  • นวภัทร วรรณทอง วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี
  • ถนอม นามวงศ์ วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี

คำสำคัญ:

วัณโรค, ผู้สูงอายุ, ความรอบรู้ด้านสุขภาพ, พฤติกรรมการป้องกัน

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความรอบรู้ พฤติกรรม ความชุกของกลุ่มเสี่ยงและ ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมป้องกันวัณโรค ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวาง ดำเนินการเดือนตุลาคม 2567 - เดือนกุมภาพันธ์ 2568 กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้สูงอายุ 60 ปีขึ้นไป 575 คน ได้มาจากการสุ่มหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามที่ผ่านการตรวจสอบคุณภาพ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ เชิงพรรณนา และการถดถอยโลจิสติกพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า ผู้สูงอายุส่วนใหญ่มีความรอบรู้ด้านสุขภาพในระดับปานกลาง ร้อยละ 48.5 พฤติกรรมการป้องกันวัณโรคอยู่ในระดับสูง ร้อยละ 63.8 ความชุกของกลุ่มเสี่ยงวัณโรคเท่ากับร้อยละ 62.4 โดยกลุ่มอายุ 70–79 ปี มีความชุกสูงสุด ร้อยละ 68.5 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมป้องกันวัณโรค ($p < 0.05$) ได้แก่ สถานภาพสมรสและระดับความรอบรู้ด้านสุขภาพ โดยกลุ่มที่มีสถานภาพสมรสหย่า หม้าย หรือแยก มีพฤติกรรมป้องกันวัณโรคมากกว่าผู้ที่สมรสเป็น 1.9 เท่า ($95\%\text{CI}: 1.0, 3.5$) และผู้ที่มีความรอบรู้ระดับสูงมีพฤติกรรมป้องกันวัณโรคเป็น 3.2 เท่า ($95\%\text{CI}: 2.1, 5.9$) ผู้ที่มีความรอบรู้ระดับปานกลางมีพฤติกรรมป้องกันวัณโรคเป็น 1.5 เท่า ($95\%\text{CI}: 1.1, 2.4$) เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มที่มีความรอบรู้ระดับต่ำ แม้ผู้สูงอายุจะมีพฤติกรรมป้องกันวัณโรคในระดับสูง แต่ความรอบรู้ด้านสุขภาพยังอยู่ระดับปานกลาง และกว่าครึ่งยังปัจจัยเสี่ยง ความรอบรู้ด้านสุขภาพและสถานภาพสมรสมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมดังกล่าว จึงควรคัดกรองกลุ่มเสี่ยง โดยเฉพาะอายุ $\ge 70$ ปี และผู้มีคู่ครอง พร้อมส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพให้เหมาะกับบริบทครอบครัว

Downloads

Download data is not yet available.

ประวัติผู้แต่ง

นัฐภูมิ วามะลุน, วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี

สาขาวิชาสาธารณสุขชุมชน คณะสาธารณสุขศาสตร์และสหเวชศาสตร์ วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานีสถาบันพระบรมราชชนก

เอกสารอ้างอิง

WHO. Tuberculosis [Internet]. 2022 [cited 2024 Aug 26]. Available from:

https://www.who.int/health-topics/tuberculosis#tab=tab_1

กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. รายงานสถานการณ์วัณโรค [อินเทอร์เน็ต]. 2566

[สืบค้นเมื่อ 1 ก.ย. 2567]. แหล่งข้อมูล:

https://ntipapp.ddc.moph.go.th/ntip_frontend/TreatmentOutcome

สวรรยา สิริภคมงคล. การตายด้วยวัณโรคในประเทศไทย. วารสารโรคและภัยสุขภาพสำนักงานป้องกัน

ควบคุมโรคที่ 3 จังหวัดนครสวรรค์ 2564;15(3):1–13.

Nutbeam D. Health literacy. Handbook of evidence-based prevention of behavioral

disorders in integrated care a stepped care approach. Health Promotion International

;15(3):439–58.

ชูชาติ คูธนะวนิชพงษ์. ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเกิดวัณโรคปอดในผู้ป่วยรายใหม่อำเภอสองพี่น้อง

จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์ 2563;7(6):244–56.

กมนต์ อินทรวิชัย, กัมปนาท ฉายชูวงศ์, ญาณันธร กราบทิพย์. ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ ความรอบรู้

ด้านสุขภาพกับพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อวัณโรคของประชาชนในอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี.

วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 10 จังหวัดอุบลราชธานี 2566;21(1):69–80.

ฐิติมา ถมทอง. ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการป้องกันวัณโรคของผู้สัมผัสกับผู้ป่วยวัณโรคในเขตอำเภอ

บางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก [วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตร์]. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร; 2564.

วารินทร์ แผนเจริญ. ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุในเขตรรับผิดชอบของโรงพยาบาล

ส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านวังยาว ตำบลดอนขุนห้วย อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี. วารสารสภาการ

สาธารณสุขชุมชน 2567;6(3):69–82.

แมน แสงศักดิ์, พรนภา ศุกรเวทย์ศิริ. ความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการขาดการขึ้นทะเบียนรักษา

ของผู้ป่วยวัณโรคปอดเสมหะพบเชื้อรายใหม่จังหวัดยโสธร ปี พ.ศ. 2553. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์

มหาวิทยาลัยขอนแก่น 2553;5(2):1–10.

สาลินี ไวยนนท์, อดิเรก เร่งมานะวงศ์, เอ็มวิกา แสงชาติ. การพัฒนารูปแบบการดำเนินงานป้องกัน

ควบคุมวัณโรคจังหวัดขอนแก่น. วารสารสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น 2567;6(3):1-16.

Krejcie RV, Morgan DW. Determining sample size for research activities. Educ Psychol

Meas 1970;30(3):607–10.

Bloom BS. Taxonomy of educational objectives, the classification of educational goals.

Handbook I: cognitive domain. New York: David McKay; 1971.

Hosmer DW, Lemeshow S. Applied logistic regression. 2nd ed. New York: John Wiley &

Sons; 2000.

สายใจ จันแดง, ศิริรัตน์ ปานอุทัย, โรจนี จินตนาวัฒน์. ความรู้ด้านสุขภาพและการจัดการตนเองของ

ผู้สูงอายุที่เป็นวัณโรค. พยาบาลสาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 2566;50(2):129–43.

พนิดา ว่าพัฒนวงศ์, ชมพูนุช สุภาพวาณิช, อรรณพ สนธิไชย. พฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อวัณโรค

จากการทำงานในกลุ่มบุคลากรทางการแพทย์ที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลนราธิวาสราชนครินทร์

จังหวัดนราธิวาส. วารสารนราธิวาสราชนครินทร์ 2560;9(1):74-85.

Chauhan A, Parmar M, Dash GC, Chauhan S, Sahoo KC, Samantaray K, et al. Systematic

reviews health literacy and tuberculosis control : systematic review and meta-analysis.

Bull World Health Organ 2024;102:421–31.

Wikurendra EA, Herdiani N, Tarigan YG, Kurnianto AA. Risk factors of pulmonary

tuberculosis and countermeasures: a literature review. Open Access Maced J Med Sci

;9(F):549–55.

กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. การคัดกรองเพื่อค้นหาวัณโรคและวัณโรคดื้อยา. พิมพ์ครั้งที่ 2.

กรุงเทพมหานคร: อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์; 2561.

Angelo AT, Geltore TE, Asega T. Knowledge, attitude, and practices towards tuberculosis

among clients visiting tepi general hospital outpatient departments, 2019. Infect Drug

Resist 2020;13:4559–68.

Umberson D. Gender, marital status and the social control of health behavior.

Soc Sci Med 1992;34(8):907-17.

Sveinbjornsdottir GD, Kamowa D, Katundu PN, Gizurarson S. Compliance and illiteracy

when treating tuberculosis. International Health 2024;16(1):126–8.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-09-14

วิธีการอ้างอิง

บทความที่มีผู้อ่านมากที่สุดจากผู้แต่งเรื่องนี้