การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการใช้สารเคมี การซ่อมและประเมินมาตรฐานเครื่องพ่นสำหรับผู้ปฏิบัติงานควบคุมยุงลายตามแนวคิดเชิงรุก
คำสำคัญ:
การพัฒนาหลักสูตร, เครื่องพ่นสารเคมี, การควบคุมยุงลาย, แนวคิดเชิงรุกบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาหลักสูตร (2) การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการใช้สารเคมี การซ่อมและประเมินมาตรฐานเครื่องพ่นสำหรับผู้ปฏิบัติงานควบคุมยุงลายตามแนวคิดเชิงรุก และ (3) ประเมินผลหลักสูตรที่พัฒนาขึ้น โดยใช้ขั้นตอนการวิจัยและพัฒนาเชิงผสมผสานระหว่างวิธีเชิงปริมาณและวิธีเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ (1) แบบสัมภาษณ์การอภิปรายกลุ่ม จำนวน 8 คน โดยคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เพื่อวิเคราะห์และกำหนดเนื้อหาหลักสูตร (2) แบบทดสอบวัดความรู้ก่อนและหลังการฝึกอบรมการใช้สารเคมี การซ่อมและประเมินมาตรฐานเครื่องพ่นสำหรับผู้ปฏิบัติงานควบคุมยุงลาย ระยะเวลา 3 วัน ในรูปแบบบรรยายและฝึกปฏิบัติ ผู้เข้ารับการอบรม จำนวน 50 คน และ (3) แบบประเมินความพึงพอใจต่อหลักสูตรการฝึกอบรม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การวิเคราะห์จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบด้วยสถิติที (paired sample t-test) ผลการวิจัย พบว่า (1) บุคลากรขาดทักษะการซ่อมบำรุงเครื่องพ่นสารเคมี ขาดความรู้เรื่องสารเคมีกำจัดแมลงพาหะนำโรค ขาดทักษะการพ่นสารเคมี และต้องการให้หลักสูตรมีเนื้อหาการใช้สารเคมีเพื่อควบคุมแมลงพาหะนำโรค การฝึกปฏิบัติการเตรียมสารเคมีที่ถูกวิธี และการฝึกปฏิบัติการใช้เครื่องพ่นหมอกควันสะพายไหล่และเครื่องพ่นฝอยละเอียด (2) พัฒนาหลักสูตรมีเนื้อหา 5 หน่วย ได้แก่ (2.1) โรคติดต่อนำโดยยุงลายและความรู้เกี่ยวกับยุงลาย (2.2) การป้องกันควบคุมโรคติดต่อนำโดยยุงลาย (2.3) การใช้งานเครื่องพ่นหมอกควันสะพายไหล่ (2.4) การใช้งานเครื่องพ่นฝอยละเอียด และ (2.5) การประเมินประสิทธิภาพของเครื่องพ่นสารเคมีเบื้องต้น (3) ประเมินผลหลักสูตรโดยเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยความรู้ความเข้าใจหลังการอบรมสูงกว่าก่อนการอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ผู้เข้ารับการอบรมมีความพึงพอใจโดยรวมในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ย 4.62 (SD=0.51) และหลักสูตรผ่านการรับรองมาตรฐานผลิตภัณฑ์เพื่อการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรค และภัยสุขภาพของกรมควบคุมโรค ทั้งนี้ หลักสูตรฝึกอบรมที่พัฒนาขึ้นสามารถเพิ่มพูนความรู้และทักษะของผู้ปฏิบัติงานควบคุมยุงลายได้อย่างมีประสิทธิภาพ และควรมีการติดตามและประเมินผลอย่างต่อเนื่องเพื่อประสิทธิผลในระยะยาว
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กองโรคติตต่อนำโดยแมลง กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. ยุทธศาสตร์การจัดการโรคติดต่อ
นำโดยแมลง พ.ศ. 2566 – 2575. กรุงเทพมหานคร: อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์; 2565.
กองแก้ว ยะอูป, วาสนา สอนเพ็ง, บุญเทียน อาสารินทร์, พรทวีวัฒน์ ศูนย์จันทร์, สุกัญญา ขอพรกลาง.
การประเมินประสิทธิภาพการพ่นสารเคมีควบคุมยุงลายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารสำนักงาน
ป้องกันควบคุมโรคที่ 7 ขอนแก่น 2561;25(2):1-13.
ทัศนีย์ เอกวานิช, ยุวดี ตรงต่อกิจ, สุวิช เพ็งพิศ, วิทยาสวัสดิวุฒิพงศ์. การเปรียบเทียบวิธีควบคุมและกำจัดยุง
ลายในเขตเทศบาลนครภูเก็ต. วารสารวิชาการสาธารณสุข 2558;24(1):124-31.
รุจิรา เลิศพร้อม. การประเมินมาตรฐานเครื่องพ่นกำจัดยุงพาหะนำโรคของหน่วยงานเครือข่ายในเขตสุขภาพ
ที่ 4 จังหวัดสระบุรี ปี พ.ศ. 2561-2562. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด: วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
;1(2):36-44.
กลุ่มยุทธศาสตร์และแผนงาน สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 จังหวัดขอนแก่น. แผนปฏิบัติราชการประจำ
ปีงบประมาณ พ.ศ. 2569. ขอนแก่น: สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 จังหวัดขอนแก่น; 2568.
สุทธี พลรักษา. การดำเนินงานป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของอาสาสมัครสาธารณสุขตำบลวังม่วง
อำเภอเปือยน้อย จังหวัดขอนแก่น. วารสารสภาการสาธารณสุขชุมชน 2564;3(1):101-12.
นภดล สุดสม. การเปลี่ยนแปลงของพารามิเตอร์ประชากรยุงลายบ้านพาหะไข้เลือดออกหลังจากการพ่นฝอย
ละเอียดตามแบบมาตรฐานเปรียบเทียบกับวิธีพ่นเคมีตามปกติ เขตเมืองภาคใต้ตอนล่างประเทศไทย
[วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต]. สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์; 2559. 139 หน้า.
ชญาภัสร์ สมกระโทก. การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมโดยประยุกต์แนวคิดการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะร่วมกับ
ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการออกแบบการจัดการเรียนรู้เรื่องความ
ปลอดภัยในชีวิตของครูสุขศึกษา [วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต]. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย; 2563. 279 หน้า.
ภริมา วินิธาสถิตย์กุล, ชนินันท์ แย้มขวัญยืน. การเรียนรู้เชิงรุก: แนวทางการเรียนการสอนที่เป็นเลิศในศตวรรษ
ที่ 21. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย 2565;6(3):921-33.
Martinez-Cruz C, Arenas-Monreal L, Gomez-Dantes H, Villegas-Chim J, Gloria AB, Maria ET,
et al. Educational intervention for the control of Aedes aegypti with Wolbachia in Yucatan,
Mexico. Eval Program Plann 2023;97:102205.
Aung SH, Phuanukoonnon S, Kyaw AMM, Lawpoolsri S, Sriwichai P, Soonthornworasiri N,
et al. Effectiveness of dengue training programmes on prevention and control among high
school students in the Yangon region, Myanmar. Heliyon 2023;9:e16759.
ศิริชัย กาญจนวาสี. ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: คณะครุศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2556.
Campbell DT, Stanley JC. Experimental and quasi-experimental design for research. Boston:
Houghton Mifflin; 1969.
บุญเทียน อาสารินทร์, บุญส่ง กุลโฮง, พรทวีวัฒน์ ศูนย์จันทร์, ธงชัย เหลาสา. การประเมินมาตรฐานเครื่อง
พ่นหมอกควันของหน่วยงานเครือข่ายในพื้นที่สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 6 จังหวัดขอนแก่น. วารสาร
ควบคุมโรค 2558;41(1):50-6.
สุนันทา พันขุนคีรี, สุริยันต์ บุติมาลย์, สุบรรณ กิ่งแก้ว, นันท์นภัส สุขใจ. การพัฒนาเครื่องพ่นหมอกควันกำจัด
ยุงลายตัวเต็มวัย. วารสารควบคุมโรค 2564;47(1):110-8.
Srichan P, Niyom SL, Pacheun O, Iamsirithawon S, Chatchen S, Jones C, et al. Addressing
challenges faced by insecticide spraying for the control of dengue fever in Bangkok,
Thailand: a qualitative approach. Int Health 2018;10:349-55.
World Health Organization. Improving entomologists’ knowledge and skills in vector and
animal reservoir surveillance through virtual trainings [Internet]. 2021 [cited 2025 Jul 22].
Available from: https://www.who.int/indonesia/news/detail/23-02-2021-improving-
entomologists-knowledge-and-skills-in-vector-and-animal-reservoir-surveillance-through-
virtual-trainings.
Jaroenpool J, Maneerattanasak S, Adesina F, Phumee A, Stanikzai MH, Ponprasert C, et al.
A primary school-based dengue solution model for post-COVID-19 in southern Thailand:
Students understanding of the dengue solution and larval indices surveillance system.
PLoS ONE 2024;19(12):1-17.
สุรัตน์ ตันศิริ, กาญจนา พิบูลย์, ธรรมวัฒน์ อุปวงษาพัฒน์, ชิงชัย เมธพัฒน์. การพัฒนารูปแบบการป้องกัน
โรคไข้เลือดออกในชุมชน. วารสารแพทย์นาวี 2564;48(1):53-80.
จตุพร บุนนาค, สาธิต นามวิชา. การพัฒนาหลักสูตรพัฒนาศักยภาพหน่วยปฏิบัติการควบคุมโรคจาก
การประกอบอาชีพและโรคจากสิ่งแวดล้อม ประเทศไทย. วารสารควบคุมโรค 2567;50(1):170-82.
ธีรยุทธ์ คงทองสังข์. ปัจจัยที่มีผลต่อสุขภาพของเจ้าหน้าที่ในการใช้สารเคมีควบคุมยุงพาหะนำโรคไข้
เลือดออกจังหวัดพัทลุง. วารสารกรมการแพทย์ 2560;42(5):71-7.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
วิธีการอ้างอิง
ฉบับ
บท
การอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 กระทรวงสาธารณสุข

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

