การพบเห็นและทัศนคติที่มีต่อตราสินค้าอาหารที่มีผลต่อการบริโภคอาหารที่ให้พลังงงานสูง ของเด็กไทยอายุ 10-18 ปี

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยทางลักษณะประชากรและสังคม การพบเห็นและทัศนคติที่มีต่อตราสินค้าอาหาร และการบริโภคอาหารที่ให้พลังงานสูง ใช้ข้อมูลทุติยภูมิจากโครงการติดตามการตลาดอาหารและเครื่องดื่มในเด็กของประเทศไทย พ.ศ. 2566 ซึ่งเป็นการศึกษาเชิงปริมาณ แบบภาคตัดขวาง สุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน ได้กลุ่มตัวอย่าง 2,113 คน จาก 11 จังหวัดทั่วประเทศ ข้อมูลประกอบด้วยการพบเห็นและทัศนคติที่มีต่อตราสินค้า การบริโภคอาหารที่ให้พลังงานสูง 7 ประเภท และข้อมูลส่วนบุคคล วิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการถดถอยโลจิสติกส์แบบพหุ ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างบริโภคเครื่องดื่มรสหวานมากที่สุด (ร้อยละ 92.0) รองลงมาคือ ขนมขบเคี้ยว (ร้อยละ 91.3) และขนมหวาน (ร้อยละ 84.2) โดยร้อยละ 81.5 ของกลุ่มตัวอย่างพบเห็นตราสินค้าผ่านสื่อสังคมออนไลน์และการแชร์ผ่านวิดีโอมากที่สุด รองลงมาคือ โทรทัศน์ (ร้อยละ 71.8) การพบเห็นตราสินค้าผ่านสื่อสังคมออนไลน์มีความสัมพันธ์กับการบริโภคเครื่องดื่มรสหวาน (AOR = 1.57; 95% CI: 1.08–2.29) การพบเห็นผ่านสื่อกลางแจ้งมีความสัมพันธ์กับการบริโภคขนมหวาน (AOR = 1.90; 95% CI: 1.28–2.83) และนมปรุงแต่งรส (AOR = 1.38; 95% CI: 1.11–1.71) และการพบเห็นผ่านโทรทัศน์มีความสัมพันธ์กับการบริโภคอาหารจานด่วน (AOR = 1.24; 95% CI: 1.05–1.70) นอกจากนี้ เพศ อายุ และระดับการศึกษามีความสัมพันธ์กับการบริโภคนมปรุงแต่งรส ส่วนภูมิภาคมีความสัมพันธ์กับการบริโภคขนมหวาน อาหารกึ่งสำเร็จรูป เบเกอรี่ และอาหารจานด่วน การศึกษานี้แสดงให้เห็นความสำคัญของการควบคุมการแสดงตราสินค้าอาหาร และควรมีการศึกษาระยะยาวเพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุและปัจจัยอื่นเพิ่มเติม