ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมสุขภาพเวชศาสตร์วิถีชีวิตในกลุ่มวัยทำงาน ในตำบลดอนทราย อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี

ผู้แต่ง

  • ธัญวรรณ เกิดดอนทราย Faculty of Public Health, Bangkok Thonburi University
  • จตุรงค์ เดชารุ่งโรจน์ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลดอนทราย
  • วรรณภา นาราเวช คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
  • เจนฤทัย เจริญศรี คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

คำสำคัญ:

เวชศาสตร์วิถีชีวิต, พฤติกรรมสุขภาพ, ประชาชนวัยทำงาน

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความรู้ การรับรู้ และพฤติกรรมสุขภาพตามแนวคิดเวชศาสตร์วิถีชีวิตของกลุ่มตัวอย่าง และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยเอื้อกับพฤติกรรมสุขภาพ รวมทั้งศึกษาปัจจัยทำนายพฤติกรรมสุขภาพ รวมทั้งสำรวจประสบการณ์และมุมมองเชิงลึกของผู้ที่เกี่ยวข้อง โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน เก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่าง 200 คน ด้วยแบบสอบถามข้อมูลความรู้ การรับรู้ และพฤติกรรมสุขภาพตามแนวคิดเวชศาสตร์วิถีชีวิต และเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติอนุมาน และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีความรู้และการรับรู้เกี่ยวกับพฤติกรรมสุขภาพอยู่ในระดับปานกลาง (ร้อยละ 51 และ 56 ตามลำดับ) แต่มีพฤติกรรมสุขภาพโดยรวมอยู่ในระดับต่ำ (ร้อยละ 66.5) สถานภาพสมรสและความรู้มีความสัมพันธ์ทางลบกับพฤติกรรมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ($r = -0.235$, $p < 0.01$ และ $r = -0.138$, $p < 0.05$ ตามลำดับ) เมื่อวิเคราะห์ปัจจัยทำนายโดยใช้การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน พบว่า การรับรู้เรื่องพฤติกรรมสุขภาพเป็นปัจจัยทำนายตัวเดียวที่เหลืออยู่ในสมการสุดท้าย ซึ่งสามารถอธิบายความแปรปรวนของพฤติกรรมสุขภาพได้ร้อยละ 25 ($R^2 = 0.250$)ผลการศึกษาเชิงคุณภาพชี้ให้เห็นว่า ภาระการทำงานหนัก ข้อจำกัดด้านเวลา และการขาดความรู้และทักษะในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม เป็นอุปสรรคสำคัญต่อการมีพฤติกรรมสุขภาพที่ดีของประชาชนวัยทำงานในชุมชน ข้อเสนอแนะจากการวิจัยนี้ ได้แก่ การบูรณาการความร่วมมือระหว่างโรงพยาบาลชุมชน หน่วยงานในท้องถิ่น และสถานประกอบการ ในการจัดบริการส่งเสริมสุขภาพที่สอดคล้องกับบริบทของแต่ละกลุ่มอาชีพ การพัฒนาโปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพแบบมีส่วนร่วมที่เน้นการพัฒนาทักษะ การสร้างแรงจูงใจ และการติดตามดูแลอย่างต่อเนื่อง การพัฒนาศักยภาพแกนนำสุขภาพในชุมชนให้เป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลง และการผลักดันนโยบายสาธารณะที่จะลดความไม่เป็นธรรมทางสุขภาพและสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการมีพฤติกรรมสุขภาพ ที่ดี

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

Rippe JM. Lifestyle medicine: the health promoting power of daily habits and practices. Am J Lifestyle Med 2018;12(6):499-512.

Morton D, Rankin P, Kent L, Dysinger W. The Complete Health Improvement Program (CHIP): history, evaluation, and outcomes. Am J Lifestyle Med 2021;10(1):64-73.

ธีรพงษ์ รุ่งวิวัฒน์ศิลปะ. การจัดการความสุขและระดับความสุขในเวชศาสตร์วิถีชีวิตของผู้สูงอายุในตำบลศิลา อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารโรงเรียนร้อยแก่นสาร 2566;8(4):240-9.

กรกนก นาเครือ. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมสุขภาพตามแนวเวชศาสตร์วิถีชีวิตของผู้สูงอายุ จังหวัดราชบุรี. วารสารการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม 2567;47(ฉบับเพิ่มเติม กรกฎาคม – กันยายน):S82-97.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. การสำรวจพฤติกรรมด้านสุขภาพของประชากร พ.ศ. 2564. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสถิติแห่งชาติ; 2564.

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. รายงานประจำปี 2564. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ; 2564.

สำนักงานสาธารณสุขอำเภอปากท่อ. สถิติสาธารณสุขอำเภอปากท่อ ปีงบประมาณ 2565. ราชบุรี: สำนักงานสาธารณสุขอำเภอปากท่อ; 2565.

โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลดอนทราย. รายงานผลการดำเนินงานประจำปี 2565. ราชบุรี: โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลดอนทราย; 2565.

องค์การบริหารส่วนตำบลดอนทราย. แผนพัฒนาตำบลดอนทราย ปี 2566-2570. ราชบุรี: องค์การบริหารส่วนตำบลดอนทราย; 2566.

Faul F, Erdfelder E, Buchner A, Lang AG. Statistical power analyses using G*Power 3.1: tests for correlation and regression analyses. Behav Res Methods 2009;41(4):1149-60.

Cohen J. Statistical power analysis for the behavioral sciences. 2nd ed. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates; 1988.

กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. แนวทางการส่งเสริมกิจกรรมทางกายประชากรวัยทำงานในชุมชน. นนทบุรี: กองกิจกรรมทางกายเพื่อสุขภาพ กรมอนามัย; 2561.

Bloom BS. Taxonomy of educational objectives, handbook I: The Cognitive Domain. New York: David McKay; 1975.

วิชัย เอกพลากร, บรรณาธิการ. รายงานการสำรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกาย ครั้งที่ 6 พ.ศ. 2562-2563. นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข; 2564.

Becker MH, Drachman RH, Kirscht JP. A new approach to explaining sick-role behavior in low income populations. Am J Public Health 1974;64(3):205-16.

ภูษิตา อินทรประสงค์. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมสุขภาพของบุคลากรทางการพยาบาล โรงพยาบาลรัฐบาลเขตภาคใต้ตอนบน ประเทศไทย. วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์ 2559;36(2): 91-102.

กนกพร สุคำวัง, นงนุช โอบะ, สุรีย์ ธรรมิกบวร, สงวน ลือเกียรติบัณฑิต. ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้สูงอายุชาวไทยภูเขาเผ่าม้ง จังหวัดพะเยา. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ 2560;35(4):175-85.

Fishbein M, Ajzen I. Belief, attitude, intention, and behavior: an introduction to theory and research. Massachusetts: Addison-Wesley; 1975.

ชัยณุภาค ขุนพิลึก. การพัฒนารูปแบบการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง ด้วยการมีส่วนร่วมของชุมชน บ้านหนองบัว ตำบลสักหลง อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารการศึกษาสุขภาพไทย 2563;7(2):178-92.

อรณิชา โพธิ์หมื่นทิพย์. พฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของประชาชนวัยทำงาน เครือข่ายบริการปฐมภูมิเมืองย่า 4 หัวทะเล อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา. บูรพาเวชสาร 2566;46(2):65-76.

Whitehead M, Dahlgren G. Concepts and principles for tackling social inequities in health: levelling up, part 1. Copenhagen: WHO Regional Office for Europe; 2006.

Hämmig O, Bauer GF. Work, work-life conflict and health in an industrial work environment. Occup Med (Lond) 2014;64(1):34-8.

นริสรา พึ่งโพธิ์สภ, นิตยา พันธุเวทย์, อนุวัฒน์ ศุภชุติกุล. ประสิทธิผลของโปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพตามหลักการแพทย์วิถีชีวิตในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 โรงพยาบาลราชพิพัฒน์ กรุงเทพมหานคร. วารสารพยาบาลทหารบก 2562;20(1):60-71.

รัชนา ศานติยานนท์, สุนีย์ ละกำปั่น, อรุณรัตน์ ศรีจันทรนิตย์. พฤติกรรมสุขภาพของพนักงานโรงงานอุตสาหกรรม: กรณีศึกษา จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ 2563;38(1):88-98.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-01-23

วิธีการอ้างอิง