การเสริมสร้างคุณค่าในตนเองเพื่อป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายของวัยรุ่นในพื้นที่จังหวัดพะเยา
คำสำคัญ:
การเห็นคุณค่าในตนเอง, การป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย, วัยรุ่นบทคัดย่อ
การวิจัยนี้ใช้รูปแบบวิจัยกึ่งทดลอง แบบ 2 กลุ่ม วัด 2 ครั้ง ก่อน-หลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อผลของโปรแกรมการส่งเสริมการเห็นคุณค่าในตนเองเกี่ยวกับการป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายของวัยรุ่น ในพื้นที่จังหวัดพะเยา กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนมัธยมปลาย จำนวน 60 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบประเมินภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น (PHQ-A) แบบประเมินความตระหนักรู้คุณค่าในตนเองและโปรแกรมการส่งเสริมการเห็นคุณค่าในตนเอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนาและโดยสถิติเชิงอนุมาน วิเคราะห์ความแตกต่างของความตระหนักรู้คุณค่าในตนเองก่อนและหลังเข้าร่วมโครงการ โดยใช้สถิติ pair t-test และเปรียบเทียบความแตกต่างของความตระหนักรู้คุณค่าในตนเองในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม โดยใช้สถิติ Independent sample t-test ผลการวิจัย พบว่า เมื่อเสร็จสิ้นโปรแกรมการส่งเสริมการเห็นคุณค่าในตนเองเกี่ยวกับการป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนความตระหนักรู้คุณค่าในตนเอง หลังเข้าร่วมโปรแกรมมากกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) และค่าเฉลี่ยคะแนนความตระหนักรู้คุณค่าในตนเองกลุ่มทดลองมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) ดังนั้นการส่งเสริมการเห็นคุณค่าในตนเองเกี่ยวกับการป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายของวัยนรุ่น ช่วยเพิ่มความตระหนักรู้คุณค่าในตนเอง ซึ่งเป็นทักษะชีวิตที่สถาบันการศึกษา ครอบครัวและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรส่งเสริมและพัฒนาจัดกิจกรรมเพิ่มทักษะแก่วัยรุ่น
Downloads
เอกสารอ้างอิง
สมบูรณ์ หทัยอยู่สุข, สุพร อภินันทเวช. การฆ่าตัวตายของวัยรุ่นในประเทศไทย: อุบัติการณ์ สาเหตุ และการป้องกัน. เวชบันทึกศิริราช 2563;13(1):40-7.
Hawton K, Saunders KE, O'Connor RC. Self-harm and suicide in adolescents. Lancet 2012;379(9834):2373-82.
World Health Organization. Preventing suicide: a global imperative [Internet]. 2014 [cited 2024 Mar 25]. Available from: https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/131056/9789241564779_eng.pdf?sequence=1&isAllowed=y
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. การป้องกันและลดปัญหาการฆ่าตัวตายในประเทศไทย. ขอนแก่น: โรงพยาบาลจิตเวชขอนแก่นราชนครินทร์ กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข; 2563.
ชิโนรส ลี้สวัสดิ์. ระบาดวิทยาของการฆ่าตัวตายในประเทศไทยพ.ศ. 2562-พ.ศ. 2563. วารสารวิชาการสาธารณสุข 2565;31(4):623-7.
Hawton K, O'Connor RC, Saunders KEA. Suicidal behavior and self-harm. In: Thapar A, Pine DS, Leckman JF, Scott S, Snowling MJ, Taylor E, editors. Rutter's child and adolescent psychiatry. 6th ed. West Sussex: Wiley Blackwell; 2015. p. 893-910.
วินัย รอบคอบ, สมบัติ สกุลพรรณ์, หรรษา เศรษฐบุปผา. ภาวะซึมเศร้า พฤติกรรมการดื่มสุรา และความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายของวัยรุ่น. พยาบาลสาร 2561;45(4):144-58.
Brent DA, Mann JJ. Familial factors in adolescent suicidal behavior. In: King RA, Apter A, editors. Suicide in children and adolescents. Cambridge: Cambridge University Press; 2003. p. 86–117.
Shain B, Committee on Adolescence. Suicide and suicide attempts in adolescents. Pediatrics 2016;138(1):e20161420.
เกษม ตั้งเกษมสำราญ. การขับเคลื่อนรูปแบบการพัฒนาการป้องกันการฆ่าตัวตายซ้ำในกลุ่มผู้พยายามฆ่าตัวตายจังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารวิชาการสาธารณสุข 2565;31(4):638-47.
ปริญญา ชะอินวงษ์, สมบัติ สกุลพรรณ์, ดาราวรรณ ต๊ะปินตา. การถูกรังแกผ่านโลกไซเบอร์และความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายในเยาวชน. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต 2563;34(3):133-51.
สิประภา บุบผาวรรณา, ประจวบ แหลมหลัก, อนุกูล มะโนทน. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความเครียดในนักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 จังหวัดพะเยา. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน 2564;7(4):128-40.
สิริกาญจน์ กระจ่างโพธิ์, มารุต พัฒผล, วิชัยวงษ์ใหญ่, จิตรา ดุษฎีเมธา. การพัฒนารูปแบบเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุโดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน. วารสารแพทย์นาวี 2561;45(2):349-76.
รัจน์ชีวาต์ แซ่ตั้น, พนิตา ภักดี. ประวัติชีวิต: เครื่องมือพัฒนาบุคลิกภาพวัยรุ่นไทย. วารสารปรัชญาดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์ 2566;2(3):1-15.
World Health Organization. Number of suicide globally in young people [Internet]. 2016 [cited 2022 Apr 1]. Available from: https://www.who.int/mental_health/suicide-prevention/globally_in_young_people_2016.JPG?ua=1
ธิดารัตน์ ห้วยทราย, กาญจน์กนก สุรินทร์ชมภู, วีรติ พงษ์ทิพย์พัฒน์. ความคิดอัตโนมัติด้านลบและความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายของผู้ป่วยจิตเวช. วารสารโรงพยาบาลสกลนคร 2564;24(2):49-57.
สุวรรณี ฮ้อแสงชัย, บรรพต ต้นธีรวงศ์, พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. รูปแบบการเสริมสร้างความตระหนักรู้คุณค่าในตนเองเพื่อป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายของเยาวชนโดยพุทธสันติวิธี. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร 2562;7(sup):154-67.
สุชานุช ปะวะเสนัง, ชูวิทย์ รัตนพลแสนย์, กาญจนา สุทธิเนียม, ชลพร กองคำ. ผลของการให้การปรึกษากลุ่มตามทฤษฎีการรู้คิดและพฤติกรรมเพื่อเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนมัธยมวัดสุทธาราม กรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์ 2566;9(2):141-55.
วิมลวรรณ ปัญญาว่อง, โชษิตา ภาวสุทธิไพศิฐ, รัตนศักดิ์ สันติธาดากุล. รายงานการวิจัยเรื่องการพัฒนาแบบประเมินภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น (development of the Thai version of the patient health questionnaire for adolescents; PHQ-A). นนทบุรี: กรมสุขภาพจิต; 2561.
วิมลวรรณ ปัญญาว่อง, โชษิตา ภาวสุทธิไพศิฐ, รัตนศักดิ์ สันติธาดากุล. คุณภาพของแบบประเมินภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่นฉบับภาษาไทยในบริบทโรงเรียน. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย 2565;30(1):38-48.
ศรีไพร ทองนิมิต. การพัฒนารูปแบบการดำเนินงานเฝ้าระวังและดูแลโรคซึมเศร้าในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายอำเภอไพรบึง จังหวัดศรีสะเกษ ปี 2565. วารสารสุขภาพและสิ่งแวดล้อมศึกษา 2566;8(1):220-31.
นฤภัค ฤธาทิพย์, สตรีรัตน์ รุจิระชาคร. การศึกษาผล โปรแกรมการพัฒนาความเข้มแข็งทางใจในวัยรุ่นโดยใช้คู่มือ สร้างสรรค์พลังใจให้วัยทีน. วารสารโรงพยาบาลสกลนคร 2565;25(2):54-62.
ดวงกมล ทองอยู่. แนวทางการพัฒนาการเห็นคุณค่าในตนเองของวัยรุ่นตามทฤษฎีการรับรู้.ความสามารถของตน. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ 2557;4(2): 179-90.
วันเพ็ญ รักษ์ปวงชน, ณัฐธยาน์ วิสารพันธ์, นุชรีย์ แสงสว่าง, บุศรา แสงสว่าง, ศิรินทร์ทิพย์ บุญด้วยลาน, ภารดี บุญเพิ่ม และคณะ. ปัจจัยที่่มีอิทธิพลต่อการเห็นคุณค่าในตนเองของวัยรุ่นในช่วงการระบาดของโควิค-19. พยาบาลสาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 2566;50(1):314-28.
นววิช นวชีวินมัย, ปัญญา ทองนิล, ดวงดาว รุ่งเจริญเกียรติ, นภาเดช บุญเชิดชู, ชัยยุธ มณีรัตน์. การเห็นคุณค่าแห่งตนของวัยรุ่นตอนต้นเพื่อรับมือการกลั่นแกล้งบนโลกออนไลน์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี 2566;13(1): 144-57.
ศญาดา ด่านไทยวัฒนา. ภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่นกับบทบาทอาจารย์. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพวิทยาลัยนครราชสีมา 2565;1(2):54-64.
ศิวาพร มหาทำนุโชค. ทฤษฎีและรููปแบบที่เกี่ยวข้องกับ พฤติกรรมการฆ่าตัวตาย:จากความคิดสู่การลงมือฆ่าตัวตายและการประยุกต์ใช้เพื่อป้องกันการฆ่าตัวตาย. Thai Journal of Public Health 2022;52(1):88-98.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
วิธีการอ้างอิง
ฉบับ
บท
การอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 กระทรวงสาธารณสุข
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
