กระบวนการเปลี่ยนแปลงความเชื่อที่ก่อให้เกิดพยาธิสภาพในการทำจิตบำบัด ต่อภาวะซึมเศร้า: กรณีศึกษา ผู้มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวและ บุคลิกภาพแปรปรวนแบบเจ้าอารมณ์

ผู้แต่ง

  • อาดัม นีละไพจิตร วิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล

คำสำคัญ:

ความเชื่อที่ก่อให้เกิดพยาธิสภาพ, จิตบำบัด, ผู้บกพร่องทางการเคลื่อนไหว, บุคลิกภาพแปรปรวนแบบเจ้าอารมณ์

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษากระบวนการเปลี่ยนแปลงความเชื่อที่ก่อให้เกิดพยาธิสภาพใน

การทำจิตบำบัด ที่ส่งผลต่อภาวะซึมเศร้า กรณีศึกษาผู้ที่มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว และบุคลิกภาพแบบเจ้าอารมณ์ ศึกษาข้อมูลจากเอกสารบทสนทนาผู้รับบริการที่ได้รับการทำจิตบำบัด และแบบสำรวจความเชื่อที่ก่อให้เกิดพยาธิสภาพและแบบวัดซึมเศร้า เลือกกลุ่มตัวอย่างตามคุณสมบัติที่กำหนด ได้แก่ ผู้ที่มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว มีภาวะซึมเศร้า และบุคลิกภาพแปรปรวนแบบเจ้าอารมณ์ และครอบครัวของผู้รับการบำบัด ได้แก่ พ่อ แม่ และพี่ชาย รวม 4 คน ทำจิตบัดจำนวน 20 ครั้ง ครั้งละ 1 ชั่วโมง 30 นาที

ผลการศึกษาพบว่า ประสบการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับบุคคล  นำไปสู่การหล่อหลอมความเชื่อและการสร้างประเด็นการบำบัด ซึ่งเป็นโครงสร้างทางจิตใจที่มีพื้นฐานมาจากประสบการณ์ในอดีต การทำจิตบำบัดจะมีกระบวนการเปลี่ยนแปลงความเชื่อที่มีในประเด็นการบำบัด เพื่อนำไปสู่การเกิดความสามารถที่เหมาะสมกับศักยภาพ โดยเริ่มจาก การเข้าถึง เพื่อเปิดเผยสิ่งที่อยู่ในจิตใจ ได้แก่ ความรู้สึก ความเชื่อ แรงผลักดัน คุณค่า และความทรงจำ  นำไปสู่ การตอบสนองเพื่อการเยียวยารักษา เป็นความรู้สึกระดับจิตใต้สำนึกที่ถูกเปิดเผยออกมาและมีการตอบสนองในรูปแบบต่าง ๆ ขั้นการนำไปสู่การทดลองใช้ ผู้รับการบำบัดมีความเข้าใจและนำความรู้ไปทดลองใช้ และขั้นสุดท้ายคือการเยียวยาตนเอง เป็นวิธีการกระตุ้นจากผู้บำบัด เพื่อสร้างความมั่นใจในการดำเนินชีวิต ผลจากการใช้กระบวนการดังกล่าว ผู้รับการบำบัดมีคะแนนความเชื่อที่ก่อให้เกิดพยาธิสภาพดีขึ้นโดยก่อนการทำจิตบำบัดได้ 117 คะแนน และหลังการทำจิตบำบัดได้ 138  คะแนน รวมทั้งผู้รับการบำบัดมีคะแนนภาวะซึมเศร้าลดลง

ประวัติผู้แต่ง

อาดัม นีละไพจิตร, วิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล

ภาควิชาฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ 

เอกสารอ้างอิง

ณหทัย วงศ์ปการันย์, ทินกร วงศ์ปการันย์. บุคลิกภาพแปรปรวน: การประเมินและการรักษา.

เชียงใหม่: กลางเวียงการพิมพ์; 2555.

ทินกร วงศ์ปการันย์. จิตบำบัด: ทฤษฎีและเทคนิค. พิมพ์ครั้งที่3. เชียงใหม่: กลางเวียงการพิมพ์; 2558.

Taylor PJ, Rietzschel J, Danquah A, Berry K. The role of attachment style, attachment to

therapist, and working alliance in response to psychological therapy. Psychol Psychother 2015;

(3):240-53.

Siegel DF, Hilsenroth MJ. Process and technique factors associated with patient ratings of

session safety during psychodynamic psychotherapy. Am J Psychother 2013;67(3):257-76.

Brooks-Harris JE. Integrative multitheoretical psychotherapy. Boston: Houghton-Mifflin; 2007

Rappoport A. Freeing oneself from pathogenic adaptations: a contribution to control-mastery

theory. Psychotherapy Bulletin 1996;31(4):27-33.

Hersoug AG, Høglend P, Havik OE, Monsen JT. Development of working alliance over the course

of psychotherapy. Psychol Psychother 2010;83:145-59.

Allen JG, Fonagy P, Bateman AW. Mentalizing in clinical practice. Washinton DC: American

psychiatric publishing; 2008.

Sammet I, Leichsenring F, Schauenburg H, Andreas S. Self-ratings of pathogenic beliefs: A study based

on the psychodynamic control-mastery theory. Psychotherapy Research 2007;17(4):494-503.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-04-30 — อัปเดตเมื่อ 2026-02-11

เวอร์ชัน