ผลของการออกกำลังกายด้วยตาราง 9 ช่องต่อการทรงตัวและความแข็งแรง ของกล้ามเนื้อขาในผู้สูงอายุ
คำสำคัญ:
การทรงตัว, ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา, การออกกำลังกายตาราง 9 ช่อง, ผู้สูงอายุบทคัดย่อ
ปัญหาหลักที่สำคัญและพบบ่อยในผู้สูงอายุ คือ การหกล้ม ซึ่งเกิดจากปัจจัยหลายอย่าง เช่น การเสื่อมถอยของระบบต่างๆ ในร่างกาย ทำให้เกิดการเสียสมดุลการทรงตัว และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาลดลง การออกกำลังกายเป็นเครื่องมือหนึ่งที่ช่วยป้องกันการหกล้ม การวิจัยแบบกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการออกกำลังกายด้วยตาราง 9 ช่องต่อการทรงตัวและความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาในผู้สูงอายุ
กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุเพศชายและเพศหญิง อายุ 60 ปีขึ้นไป จำนวน 34 ราย ศึกษาแบบกลุ่มเดียวมีการทดสอบก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างออกกำลังกายด้วยตาราง 9 ช่อง วันละ 40 นาที 3 วันต่อสัปดาห์ ทำการทดสอบการทรงตัว และความแข็งแรงกล้ามเนื้อขา ก่อนเริ่มโปรแกรม และหลังการฝึก 8 สัปดาห์ วิเคราะห์เปรียบเทียบผลต่างของค่าเฉลี่ยและความแตกต่างของกลุ่มตัวอย่างก่อน และหลังการทดลอง โดยใช้ Paired t-Test
ผลการศึกษาพบว่าหลังเข้าโปรแกรมการออกกำลังกายด้วยตาราง 9 ช่อง ค่าทดสอบการทรงตัว และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาดีขึ้นเมื่อเปรียบเทียบก่อนเข้าโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p <0.05)
การออกกำลังกายด้วยตาราง 9 ช่อง เพิ่มความสามารถการทรงตัว และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา
คำสำคัญ: การทรงตัว, ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา, การออกกำลังกายตาราง 9 ช่อง, ผู้สูงอายุ
เอกสารอ้างอิง
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2560. ใน ปราโมทย์ ประสาทกุล (บรรณาธิการ). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เดือนตุลา; 2560.
กฤษณา พิรเวช. บทบาทของเวชศาสตร์ฟื้นฟูในสังคมผู้สูงอายุ [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 2 ธันวาคม 2561]. เข้าถึงได้จาก: https://www.tcithaijo.org/index.php/clmj/article/view/
/128036
รัญชนา หน่อคำ, ศิริรัตน์ ปานอุทัย, ทศพร คำผลศิริ. ผลของการออกกำลังกายแบบก้าวตามตารางต่อการทรงตัวในผู้สูงอายุ. พยาบาลสาร 2559;43(3): 58-68.
เจริญ กระบวนรัตน์. ตาราง 9 ช่องกับการพัฒนาสมอง. กรุงเทพมหานคร: บริษัทแกรนด์-สปอร์ตกรุ๊ป; 2550.
น้อมจิตต์ นวลเนตร์, ชนาดา อรศรี, ณัฐนรี ชัยพิพัฒน์. การเปรียบเทียบการออกกำลังกายด้วยตาราง 9 ช่องกับการออกกำลังกาย เพื่อเพิ่มความสามารถในการทรงตัวแบบดั้งเดิมต่อการทรงตัวในผู้สูงอายุเพศหญิง. ว. กายภาพบำบัด 2559;38(3): 93-102.
จันทนา รณฤทธิวิชัย, ถนอมขวัญ ทวีบูรณ์, สมจินต์ เพชรพันธุ์ศรี, รัชนี ศุจิจันทรรัตน์, ณัฐสุรางค์ บุญจันทร์, จันทนี กฤดิบวร. การประเมินสมรรถภาพกายก่อนและหลังการออกกำลังกายแอโรบิก แบบตารางเก้าช่องและ ยืดเหยียดกล้ามเนื้อโดยใช้ยางยืดของ ผู้สูงอายุในโครงการส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. ว. พยาบาลศาสตร์ 2552;27(3): 68-77.
ชุติมา ชลายนเดชะ. คัดกรองการล้มด้วย Timed Up and Go Test (TUG). ว. เทคนิคการแพทยและกายภาพบําบัด 2557;26(1): 5-16.
พุทธิพงษ์ พลคำฮัก, ธนิชา อินสอน, นวพล ประสิทธิเมตต์, พีระศักดิ์ มโนทา. การศึกษานำร่องการทำนายความเสี่ยงต่อการล้มในผู้สูงอายุไทยโดยใช้การทดสอบการลุกยืน 5 ครั้ง. ว. ศรีนครินทร์เวชสาร 2557;29(3): 237-42.
Bohannon RW. Reference values for the timed up and go test: A descriptive meta-analysis. Journal of Geriatric Physical Therap 2006;29(2), 64-8.
Bohannon RW. Reference values for the five-repetition sit-to-stand test: A descriptive meta-analysis of data from elders. Percept Motor Skills 2006;103: 215–22.
Bischoff HA, Stahelin HB, Monsch AU, Iversen MD, Weyh A, Von DM, et al. Identifying a cutoff point for normal mobility: a comparison of the timed “up and go” test in community-dwelling and institutionalised elderly women. Age Ageing 2003;32: 315-20.
Tiedemann A, Shimada H, Sherrington C, Murray S, Lord S. The comparative ability of eight functional mobility tests for predicting falls in community-dwelling older people. Age and Ageing 2008;37(4): 430-5.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. ภาวะน้ำหนักเกินและโรคอ้วน [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 24 กันยายน 2561]. เข้าถึงได้จาก: https://www.thaihealth.or.th/Content/20399-ภาวะน้ำหนักเกินและโรคอ้วน.html
สุวรรณา จันทร์ประเสริฐ, ชนัญชิดาดุษฎี ทูลศิริ, ธีรนุช ชละเอม, นลินรัตน์ ชูจันทร์, พรรณิภา เกิดน้อย, อรุณี ส่องประเสริฐ, และคนอื่นๆ. ผลของการรำไทยบนตารางเก้าช่องต่อภาวะสุขภาพของผู้สูงอายุ. ว. สภาการพยาบาล 2556;28(4): 68-80.
Ramalho F, Santos-Rocha R, Branco M, Moniz-Pereira V, Andre HI, Veloso AP, et al. Effect of 6-month community-based exercise interventions on gait and functional fitness of an older population: a quasi-experimental study. Clin Interv Aging 2018;13: 595–606.
พรศิริ พฤกษะศรี, วิภาวี คงอินทร์, ปิยะนุช จิตตนูนท์. ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายด้วยลีลาศต่อการทรงตัวของผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงต่อการหกล้ม. สงขลานครินทร์เวชสาร 2551;26(4): 323-37.
Jeoung BJ, Lee YC. A Study of relationship between frailty and physical performance in elderly women. J Exerc Rehabil 2015;11: 215-9.
Lee IH, Park SY. Balance Improvement by Strength Training for the Elderly. J Phys Ther Sci 2013; 25(12): 1591-3.
Sherrington C, Tiedemann A, Fairhall N, Close JCT, Lord SR. Exercise to prevent falls in older adults: an updated meta-analysis and best practice recommendations. NSW Public Health Bulletin 2011;22(3–4): 78-83.
Beauchet O, Fantino B, Allali G, Muir SW, Montero-Odasso M, Annweiler C. Timed Up And Go Test and Risk of Falls in Older Adults: A Systematic Review. J Nutr Health Aging 2011;15 (10): 933-8.
Buatois S, Miljkovic D, Manckoundia P, Gueguen R, Miget P, Vançon G, et al. Five times sit to stand test is a pre¬dictor of recurrent falls in healthy com¬munity-living subjects aged 65 and old¬er. J Am Geriatr Soc. 2008;56: 1575-7.
Buatois S, Perret-Guillaume C, Gueg¬uen R, Miget P, Vançon G, Perrin P, et al. A simple clinical scale to stratify risk of recurrent falls in commu¬nity-dwelling adults aged 65 years and older. Phys Ther. 2010; 90:550-60.
Makizako H, Shimada H, Doi T, Tsutsumimoto K, Nakakubo S, Hotta R, et al. Predictive Cutoff Values of the Five-Times Sit-to-Stand Test and the Timed "Up & Go" Test for Disability Incidence in Older People Dwelling in the Community. PhysicalTherapy 2017;97(4): 417-24.
ศุภานัน ผึ้งถนอม, ไพลวรรณ สัทธานนท์. คุณสมบัติเครื่องมือในการประเมินความเสี่ยงการหกล้มในผู้สูงอายุ ที่มีภาวะการรับรู้บกพร่องเล็กน้อยและภาวะสมองเสื่อม: การทบทวน วรรณกรรมอย่างเป็นระบบ. วชิรเวชสารและวารสารเวชศาสตร์เขตเมือง 2561;62(4): 335-44.
Tiedemann A, Sherrington C, Lord SR. The role of exercise for fall prevention in older age. Motriz, Rio Claro 2013;19(3): 541-7.
Salzman B. Gait and Balance Disorders in Older Adults. Am Fam Physician 2010;82(1): 61-8.
Bulat T, Hart-Hughes S, Ahmed S, Quigley P, Palacios P, Werner DC, et al. Effect of a group-based exercise program on balance in elderly. Clin Interv Aging 2007;2(4): 655-60.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
เวอร์ชัน
- 2026-02-12 (2)
- 2021-01-16 (1)
ฉบับ
บท
การอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2020 Chonburi Hospital Journal-วารสารโรงพยาบาลชลบุรี
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพิ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารโรงพยาบาลชลบุรี