การหายของกระดูกขากรรไกรล่างหักที่ได้รับการรักษาโดยการมัดฟันเป็นเวลาสามสัปดาห์
คำสำคัญ:
การมัดฟัน, กระดูกขากรรไกรล่างหักบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการหายของกระดูกขากรรไกรล่างหักที่ได้รับการรักษาโดยการมัดฟันเป็นเวลา 3 สัปดาห์ ศึกษาการเกิดภาวะแทรกซ้อนได้แก่การติดเชื้อและการสบฟันที่ผิดปกติและเพื่อเปรียบเทียบระยะอ้าปากที่สัปดาห์ที่ 4, 5 และ 6 กับระยะอ้าปากมาตรฐาน ผู้ป่วยที่มีขากรรไกรล่างหักซึ่งมารับการรักษาที่แผนกศัลยกรรมช่องปากและแม็กซิลโลเฟเชียล โรงพยาบาลชลบุรี ระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2560 ถึงเดือนมกราคม 2562 ที่เข้าเกณฑ์จะได้รับการรักษาโดยการมัดฟันเป็นเวลา 3 สัปดาห์ จากนั้นตัดลวดที่ยึดขากรรไกรบนและล่างออก แต่ยังคงแท่งโค้ง (arch bar) ไว้ให้ผู้ป่วยฝึกอ้าปาก ตรวจการติดเชื้อ การสบฟัน และวัดระยะอ้าปากกว้างสุดหลังตัดลวดมัดฟันสัปดาห์ละครั้งจนถึงสัปดาห์ที่ 6 เมื่อครบ 6 สัปดาห์จึงวัดการหายของกระดูก ศึกษาการหายและการเกิดภาวะแทรกซ้อน ได้แก่ การติดเชื้อและการสบฟันผิดปกติ เปรียบเทียบระยะอ้าปากที่สัปดาห์ที่ 4,5 และ 6 กับระยะอ้าปากมาตรฐาน โดยใช้สถิติ One sample T-test
ผลการศึกษาพบว่า มีอาสาสมัครที่เข้าเกณฑ์เข้าร่วมการศึกษาทั้งสิ้น 20 ราย แบ่งเป็นเพศชาย 11 คน (ร้อยละ 55) เพศหญิง 9 คน (ร้อยละ 45) อายุเฉลี่ยของอาสาสมัครเท่ากับ 26.4±9.253 ปี (อายุตั้งแต่ 15-51 ปี) โดยรวมมีกระดูกขากรรไกรล่างหัก 30 ตำแหน่ง โดยตำแหน่งที่หักมากที่สุด ได้แก่ แนวประสานคางของขากรรไกรล่าง (ร้อยละ 43.33) รองลงมาคือ คอนดายล์ (ร้อยละ 26.67) พบว่ามีการหายของกระดูกที่สัปดาห์ที่ 6 19 ราย (ร้อยละ 95) ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ของการหาย มีค่าอยู่ระหว่างร้อยละ 76.39 ถึง 99.11 ไม่พบการติดเชื้อหรือการสบฟันผิดปกติ ค่าเฉลี่ยระยะอ้าปากกว้างสุดของกลุ่มตัวอย่างก่อนมัดฟัน (22.25±8.315 มม.) และสัปดาห์ที่ 4 หลังมัดฟัน (31.55±8.236 มม.) มีค่าน้อยกว่าปกติที่เกณฑ์มาตรฐาน 40 มม. อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ที่สัปดาห์ที่ 5 (40.50±7.715 มม.) และ 6 (42.30±7.888 มม.) พบว่าค่าเฉลี่ยระยะอ้าปากกว้างสุดของกลุ่มตัวอย่างและเกณฑ์มาตรฐาน (40 มม.) มีค่าไม่แตกต่างกันทางสถิติ
สรุป การรักษากระดูกขากรรไกรล่างหักโดยการมัดฟันเป็นเวลา 3 สัปดาห์ น่าจะสามารถทำให้เกิดการหายเป็นปกติไม่มีภาวะแทรกซ้อน ในผู้ป่วยสุขภาพดี อายุ 15-51 ปี โดยปัจจัยสำคัญ ได้แก่ ความร่วมมือของผู้ป่วยและการดูแลสุขภาพช่องปากที่เหมาะสม พบว่าผู้ป่วยกลับมาอ้าปากเป็นปกติภายใน 5 สัปดาห์หลังการรักษา
เอกสารอ้างอิง
ไพศาล กังวลกิจ, เพียรชัย เธียรโชติ. การศึกษากระดูกขากรรไกรและใบหน้าหักในผู้ป่วย 1415 ราย. ว.ศัลย์ช่องปากแม็กซิลโลเฟเชียล 2538;9(1):3-7.
Adeyemo WL, Iwegbu IO, Bello SA, Okoturo E, OlaitanAA, Ladeinde AL, et al. Management of mandibular fractures in a developing country: a review of 314 cases from two urban centers in Nigeria. World journal of surgery 2008;32(12):2631–5.
Chrcanovic BR, Abreu MHNG, Maia BF, Souza LN. 1,454 mandibular fractures: a 3-year study in a hospital in Belo Horizonte, Brazil. Journal of cranio-maxillofacial surgery 2012; 40(2):116-23.
Rashid A, Eyeson J, Haider D, Gijn DV, Fan K. Incidence and patterns of mandibular fractures during a 5-year period in a London teaching hospital. British journal of oral and maxillofacial surgery 2013;51(8): 794-8.
Sirimaharaj W, Pyungtanasup K. The epidemiology of mandibular fractures treated at Chiangmai university hospital: a review of 198 cases. J Med Assoc Thai 2008; 91(6): 868-74.
Boonkasem S, Rojanaworarit C, Kansorn S, Punkabut S. Incidence and etiology of maxillofacial trauma: a retrospective analysis of patients attending a provincial hospital in northern Thailand. Journal of Public Health and Development 2015;13(2):57-71.
Fonseca RJ, Barber HD, Powers MP, FrostDE. Oral and maxillofacial trauma. 4th ed. Philadelphia: Saunders; 2012.
Blitz M, Notarnicola K. Closed reduction of the mandibular fracture. Atlas of the oral and 11Chonburi Hospital Journal Vol.44 No. 2 May-August 2019axillofacial surgery clinics 2009;17(1):1–13.
Moreno JC, Fernández A, Ortiz JA, Montalvo JJ. Complication rates associated with different treatments for mandibular fractures. Journal of oral and maxillofacial surgery 2000;58(3):273-80.
Shetty V, Atchison K, Leathers R, Black E, Zigler C, Belin TR. Do the benefits of rigid internal fixation of mandible fractures justify the added costs? Results from a randomized controlled trial. J Oral Maxillofac Surg 2008;66 (11):2203-12.
Andreasen JO, Storgård JS, Kofod T, Schwartz O, Hillerup S. Open or closed repositioning of mandibular fractures: is there a difference in healing outcome? A systematic review. Dent Traumatol 2008; 24(1):17-21.
Anyanechi CE, Saheeb BD. Complications of mandibular fracture: study of the treatment methods in Calabar, Nigeria. West Indian Med J 2014;63(4):349-53.
Queiroz CS, Sarmento VA, Azevedo RA, Oliveira TF, Bastos LC. A comparative study of internal fixation and intermaxillary fixation on bone repair of mandibular fractures through radiographic subtraction. J Craniomaxillofac Surg 2014;42(5):152-6.
Omeje KU, Rana M, Adebola AR, Efunkoya AA, Olasoji HO, Purcz N, et al. Quality of life in treatment of mandibular fractures using closed reduction and maxillomandibular fixation in comparison with open reduction and internal fixation--a randomized prospective study. J Craniomaxillofac Surg 2014; 42(8):1821-6.
Hirani NH, Pujara N. Comparison of open reduction and internal fixation in case of symphysis and parasymphysis mandible fracture. International Journal of Science and Research 2015; 4(6): 2129-31.
Amin M, Babar A, Ibrahim MW, Awan MUA. Post-operative complications in mandibular fractures. comparison of three different treatment modalities. Pak Armed Forces Med J 2016; 66(5): 720-5.
Ongodia D, Li Z, Zhou H. Comparative analysis of trends in the treatment of mandibular fractures. Journal of oral and maxillofacial surgery, medicine, and pathology 2014; 26(3): 276-9.
Bodner L, Amitay S, Joshua BZ. Clinical outcome of conservative treatment of displaced mandibular fracture in adults, Surgical science 2013;4: 500-5.
Adeyemi MF, Adeyemo WL, Ogunlewe MO, Ladeinde AL. Is healing outcome of 2 weeks intermaxillary fixation different from that of 4 to 6 weeks intermaxillary fixation in the treatment of mandibular fractures? J Oral Maxillofac Surg 2012; 70(8):1896-902.
Al-Belasy FA. A short period of maxillomandibular fixation for treatment of fractures of the mandibular tooth-bearing area. J Oral Maxillofac Surg 2005; 63(7):953-6.
Orimo H, Ito H, Suzuki T, Araki A, Hosoi T, Sawabe M. Reviewing the definition of “elderly”. Geriatric and Gerontology International 2006; 6: 149-58.
Goldschmidt MJ, Castiglione CL, Assael LA, Litt MD. Craniomaxillofacial trauma in the elderly. J Oral Maxillofac Surg 1995;53(10):1145-9.
Gerbino G, Roccia F, De Gioanni PP, Berrone S. Maxillofacial trauma in the elderly. J Oral Maxillofac Surg 1999; 57(7): 777-83.
Zelken JA, Khalifian S, Mundinger GS, Ha JS, Manson PN, Rodriguez ED, et al. Defining predictable patterns of craniomaxillofacial injury in the elderly: analysis of 1,047 patients. J Oral Maxillofac Surg 2014; 72: 352-61.
Giacomin M, Conto F, Siqueira SP, Signori PH, Eidt JMS, Sawazaki R. Elderly patients with facial trauma: a 10 years review. Rev Bras Geriatr Gerontol 2017; 20(5): 618-23.
Miloro M, Ghali GE, Larsen P, Waite P. Peterson’s principles of oral and maxillofacial surgery. 3rd ed. Shelton: People’s Medical Publishing House; 2011.
Brunicardi F, Andersen D, Billiar T, Dunn D, Hunter JG, Matthews J. Schwartz’s principles of surgery. 10th ed. New York: McGraw-Hill Education; 2010.
Morshed S. Current options for determining fracture union. Advances in Medicine 2014: 1-12.
Moreno JC, Fernández A, Ortiz JA, Montalvo JJ. Complication rates associated with different treatments for mandibular fractures. J Oral Maxillofac Surg 2000; 58:273-80.
Ellis E 3rd. Outcomes of patients with teeth in the line of mandibular angle fractures treated with stable internal fixation. J Oral Maxillofac Surg 2002; 60:863-5.
Koshy JC, Feldman DM, Chike-Obi CJ, Bullocks JM. Pearls of mandibular trauma management. Semin Plast Surg 2010; 24: 357–74
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
เวอร์ชัน
- 2026-02-18 (2)
- 2019-08-25 (1)
ฉบับ
บท
การอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2019 Chonburi Hospital Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพิ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารโรงพยาบาลชลบุรี