ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจมาโรงพยาบาลของหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจมาโรงพยาบาลของหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา คือ หญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดที่มารับบริการ ณ โรงพยาบาลตรัง จำนวน 220 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือ แบบสอบถามเกี่ยวกับปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดและแบบสอบถามการตัดสินใจมาโรงพยาบาลของหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดได้ค่าความเที่ยงตรงของเครื่องมือ เท่ากับ 0.675 และ 0.83 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา ซึ่งผลการศึกษา พบว่ากลุ่มตัวอย่างมีคะแนนเฉลี่ยภาพรวมของการรับรู้ภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดเท่ากับ 3.666 (S.D. = 0.339) เมื่อจำแนกเป็นรายด้านพบว่าด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ การรับรู้ความรุนแรง (x̄= 3.843, S.D.= 0.621) รองลงมาคือการรับรู้อุปสรรค (x̄= 3.804, S.D. = 0.835) ด้านที่มีค่าเฉลี่ยคะแนนน้อยที่สุด คือ การรับรู้เกี่ยวกับโรค (x̄= 3.364, S.D. = 0.419) เมื่อจำแนกตามระดับคะแนนการรับรู้พบว่า ร้อยละ 48.2 ของกลุ่มตัวอย่างมีระดับคะแนนของการรับรู้ความรุนแรงภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดอยู่ในระดับสูง ร้อยละ 80.5 ของกลุ่มตัวอย่างมีระดับคะแนนของการรับรู้เกี่ยวกับภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดอยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 51.8 ของกลุ่มตัวอย่างมีระดับคะแนนของการรับรู้ประโยชน์ของการป้องกันภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดอยู่ในระดับปานกลาง และร้อยละ 60.9 มีระดับคะแนนของการรับรู้อุปสรรคของการป้องกันภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดอยู่ในระดับต่ำ การรับรู้ภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดมีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจมาโรงพยาบาลของหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.01 (r = 0.214) โดยเมื่อจำแนกเป็นรายด้านพบว่า การตัดสินใจมาโรงพยาบาลของหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดมีความสัมพันธ์ทางบวกกับการรับรู้ประโยชน์ของการป้องกันภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด (r = 0.211, p < 0.01) การรับรู้ความรุนแรง (r = 0.238, p < 0.01) และการรับรู้อุปสรรคอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = 0.195, p < 0.01)