ผลของการใช้แนวทางการดูแลแบบประคับประคองต่อคุณภาพชีวิตและผลลัพธ์ของการดูแลของผู้ดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคอง โรงพยาบาลชลบุรี
คำสำคัญ:
คุณภาพชีวิต, ผลลัพธ์ของการดูแลของผู้ดูแล, แนวทางปฏิบัติการดูแลแบบประคับประคอง, ผู้ดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคองบทคัดย่อ
การวิจัยแบบพรรณนามีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้แนวทางการดูแลแบบประคับประคองต่อคุณภาพชีวิต และผลลัพธ์ของการดูแลของผู้ดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคอง กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ดูแลผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลชลบุรีตั้งแต่แรกรับ ต่อเนื่องจนจำหน่าย ที่จำแนกตามเกณฑ์กับการปฏิบัติตามแนวทางการดูแลผู้ป่วยแบบประคอง จำนวน 165 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทำวิจัย คือ เอกสารแนวทางปฏิบัติการดูแลแบบประคับประคอง แนวทางการประชุมครอบครัว การวางแผนดูแลล่วงหน้า และแบบรายงานการดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคอง เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์ข้อมูลทั่วไป แบบสัมภาษณ์เครื่องชี้วัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุดย่อ ฉบับภาษาไทย (WHOQOL-BREF-THAI) แบบสัมภาษณ์ผลลัพธ์การดูแลแบบประคับประคอง (Palliative Care Outcome Scale: POS) วิเคราะห์หาค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์แอลฟา ครอนบาค ได้ค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.82 และ 0.80 ตามลำดับ และแบบประเมินการปฏิบัติตามแนวทางการดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคอง นำมาหาความเชื่อมั่นระหว่างผู้ประเมิน (Inter–Rater Reliability: IRR) ได้ค่าความเชื่อมั่น 0.86 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติอนุมานได้แก่ Dependent t-test ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 89.1 และมีคุณภาพชีวิตที่ดี ร้อยละ 10.9 โดยคะแนนเฉลี่ยของผลลัพธ์ของการดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคองหลังการได้รับการปฏิบัติตามแนวทางการดูแลแบบประคับประคองลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งหมายถึงผู้ป่วยได้รับการตอบสนองความต้องการที่ดี ดังนั้นควรมีการใช้แนวทางการปฏิบัติการพยาบาลในหน่วยงานอย่างสม่ำเสมอครอบคลุมในทั้ง 4 องค์ประกอบของการส่งเสริมคุณภาพชีวิต
เอกสารอ้างอิง
Oliver JP, Bridges K, Huxley PJ, Mohamad H. Quality of life and mental health services. London: Routledge; 1996.
Pretzels, Polka and the pursuit of happiness. Psychology today: the pursuit of happiness. ACBS World conference 17 - Dublin, Ireland; 2009: 25-30.
World Health Organization. Division of mental health and prevention of substance abuse. WHOQOL: measuring quality of life [Internet]. 1997 [cited 2018 January 23]. Available from: https://www.who.int/ mental_health/media/68.pdf
วารุณี มีเจริญ. ผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็ง: การปรับตัวต่อบทบาทและการส่งเสริมคุณภาพชีวิต. รามาธิบดีพยาบาลสาร 2014; 20(1): 10-22.
Effendy C, Vernooij-Dassen M, Setiyarini S, Kristani MS, Tejawinata S, Vissers K, et al. Family caregivers’ involvement in caring for a hospitalized patient with cancer and their quality of life in a country with strong family bonds. Psychooncology 2015; 24: 585-91.
สมพร ปานผดุง, กิตติกร นิลมานัต, ลัพณา กิจรุ่งโรจน์. ความผาสุกทางจิตวิญญาณของญาติผู้ดูแลผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งนรีเวชในระยะลุกลามในโรงพยาบาล. วารสารสภาการพยาบาล 2558; 30(1): 16-27.
ปนัดดา สุวรรณ, ลดารัตน์ สาภินันท์, ธนพัฒน์ ไชยป้อ, ตุลา วงศ์ปาลี, วันทนีย์ แสงวัฒนะรัตน์, เรไร พงศ์สถาพร. ผลลัพธ์การดูแลแบบประคับประคองในการรับรู้และ มุมมองของพยาบาลและผู้ป่วยมะเร็งที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่. วารสารพยาบาลสาร 2560; 44(2): 88-103.
Hearn J, Higginson IJ. The palliative care outcome scale (POS) consists of a 10-point questionnaire for both staff and patients [Internet]. 1999 [cited018 January 23]. Available from: https://books. google.co.th/books?isbn=0702028169
สิริมาศ ปิยะวัฒนพงศ์. การจัดการของครอบครัวในการดูแลผู้ที่เป็นโรคมะเร็งระยะสุดท้ายขณะอยู่โรงพยาบาล. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ 2552; 27: 21-32.
ศรีเวียง ไพโรจน์กุล. เกณฑ์การวินิจฉัยผู้ป่วยระยะสุดท้าย. ขอนแก่น: คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2553.
ทัศนีย์ เทศประสิทธิ์, พิมลรัตน์ พิมพ์ดี, ศศิพินทุ์ มงคลไชย, พวงพยอม จุลพันธ, ยุพยงค์ พุฒธรรม. การพัฒนาระบบการดูแลแบบประคับประคองในผู้ป่วยระยะ สุดท้ายของโรงพยาบาลอุดรธานี. วารสารพยาบาล กระทรวงสาธารณสุข 2556; 23(1): 80-90.
ปทิตตา นึกเว้น, ขนิตฐา หาญประสิทธิ์คำ, ธิราภรณ์ จันทร์ดา. วารสารพยาบาลโรคหัวใจและทรวงอก 2559; 27(1): 128-41.
พวงแก้ว พุทธพิทักษ์, พรศิริ พันธสี, กมลทิพย์ ขลัง ธรรมเนียม. การพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลในการ ส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายในชุมชน. วารสารวิจัย มสด 2554; 4(1): 39-52.
Royuela V, López-Tamayo J, Suriñach J. The institutional V.S. the academic definition of the quality of work Life: what is the focus of the european commission? RG Journal 2007; 86(3): 401-15.
วรรณกานต์ ประโพธิ์ทัง, อมรรัตน์ ศรีอำไพวราภรณ์, ภาณุ อดกลั้น. คุณภาพชีวิตของผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งที่รักษาตัวในโรงพยาบาลมะเร็งอุดรธานี. วารสารกรมการแพทย์ 2559; 41(6): 126-31.
Calman KC. Quality of life in cancer patients–an hypothesis. J Med Ethics [Internet]. 1984 Sep [cited 2018 January 23]; 10(3): 124-7. Available from: https://blogs.bmj.com/ebn/2014/01/27/quality-of- life-and-health-related-quality-of-life-is-there-a- difference/
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
เวอร์ชัน
- 2026-02-18 (2)
- 2019-08-25 (1)
ฉบับ
บท
การอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2019 Chonburi Hospital Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพิ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารโรงพยาบาลชลบุรี